Τι είναι η ημικρανία;

Η ημικρανία δεν είναι απλώς ένας πονοκέφαλος· αντίθετα, είναι μια, σύνθετηκατάσταση που αποτελείταιαπό προδρομικά συμπτώματα, αύρα, τη φάση του πονοκεφάλου και τα μεταδρομικά συμπτώματα..

Από 1 έως 3 ημέρες πρινπριν από τον πονοκέφαλο μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως έντονη κόπωση, ανεξήγητη ευφορία, κατάθλιψη, δυσκολία συγκέντρωσης, ευερεθιστότητα, υπερκινητικότητα, υπνηλία, αυξημένη όρεξη και συχνό χασμουρητό. Κατά τη φάσητης αύρας, οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν οπτικά συμπτώματα (αναλαμπές ή τρεμοπαίζοντα φώτα, σπασμένες ή ζιγκ-ζαγκ γραμμές, αντίληψη αντικειμένων ως μεγαλύτερων ή μικρότερων από το πραγματικό τους μέγεθος), αισθητικά συμπτώματα (απώλεια αισθητικότητας σε μέρος του σώματος, αίσθημα καύσου, μυρμήγκιασμα, μούδιασμα), διαταραχές ομιλίας, δυσαρθρία, αδυναμία ή ακόμη και παράλυση.

Ακολουθεί η φάση του πονοκεφάλου, η οποία συνοδεύεται από ναυτία, έμετο και αυξημένη ευαισθησία στο φως και στους ήχους.Επομένως, η ημικρανία είναι ένα εγκεφαλικό σύνδρομο που εμπλέκει διάφορες περιοχές του εγκεφάλου και εκδηλώνεται με ένα πλούσιο φάσμα συμπτωμάτων. Πρόκειται για μια σημαντική πάθηση που απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση και θεραπεία, λαμβάνοντας υπόψη όλες αυτές τις παραμέτρους.

Υπάρχουν αρκετοί γνωστοί εκλυτικοί παράγοντες της ημικρανίας, αν και δεν ισχύουν όλοι για κάθε ασθενή. Οι συχνοί εκλυτικοί παράγοντες περιλαμβάνουν το στρες, την υπερβολική διέγερση, τις αλλαγές στα πρότυπα ύπνου, τις έντονες δραστηριότητες, τη νηστεία, τον καπνό του τσιγάρου, τις έντονες ή διαπεραστικές οσμές, ορισμένα τρόφιμα (όπως η σοκολάτα, τα μουχλιασμένα τυριά και οι ξηροί καρποί με κέλυφος), τα αλκοολούχα ποτά, την έμμηνο ρύσηαπό και τις απότομες αλλαγές του καιρού..

Τι προκαλεί ημικρανία;

Έχουν προταθεί πολλές θεωρίες σχετικά με τα αίτια της ημικρανίας. Η πιο ευρέως αποδεκτή είναι η θεωρία του τριγμενικού αγγειακού πόνου, η οποία υποστηρίζει ότι η ημικρανία προκύπτει από διέγερση των νεύρων που προκαλείται από φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων που εμπλέκονται στο τρίδυμο νεύρο. Έχει επίσης προταθεί ότι ηλεκτρικές εκφορτίσεις σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους. Ένας άλλος σημαντικός μηχανισμός περιλαμβάνει το οξειδωτικό στρες και τη χρόνια φλεγμονή, τα οποία θεωρούνται ότι παίζουν ρόλο στην παθογένεση της ημικρανίας. Οι κρίσεις ημικρανίας μπορούν να ταξινομηθούν σε ημικρανία με αύρα και ημικρανία χωρίς αύρα. Τα νευρολογικά συμπτώματα που εμφανίζονται λίγο πριν τον πονοκέφαλο αναφέρονται ως αύρα. Συμπτώματα όπως λαμπερά φώτα, ζάλη, αυξημένη αίσθηση της όσφρησης και μούδιασμα στα χέρια ή τα πόδια εμφανίζονται πριν από την έναρξη του πόνου ή κατά τη διάρκεια της αρχικής φάσης της κρίσης. Όταν οι ασθενείς βιώνουν αυτά τα συμπτώματα, αναγνωρίζουν ότι μια κρίση ημικρανίας είναι επικείμενη. Στην ημικρανία χωρίς αύρα, αυτά τα συμπτώματα δεν εμφανίζονται. Η διάγνωση της ημικρανίας γίνεται κλινικά, βάσει της αξιολόγησης των συμπτωμάτων του ασθενούς από τον ιατρό. .. . . ..

Migraine attacks can be classified into migraine with aura and migraine without aura. The neurological symptoms that occur just before the headache are referred to as σύνθετη. Symptoms such as shimmering lights, dizziness, heightened sense of smell, and numbness in the arms or legs appear before the onset of pain or during the early phase of the attack. When patients experience these symptoms, they recognize that a migraine attack is imminent. In migraine without aura, these symptoms do not occur.

. ..

Θεραπεία της ημικρανίας

Το κύριο βασικό στοιχείο στη θεραπεία της ημικρανίας είναι η αναγνώριση των παραγόντων που την πυροδοτούν και η αποφυγή εκείνων που μπορούν να προληφθούν. Ακόμη και αυτό μόνο μπορεί να μειώσει σημαντικά τη συχνότητα των κρίσεων. Με την κατάλληλη θεραπεία, οι ασθενείς μπορούν να επιτύχουν αποτελεσματικό έλεγχο των κρίσεων ημικρανίας.

Εάν οι κρίσεις ημικρανίας είναι σπάνιες μετά τη διάγνωση, σχεδιάζεται οξεία (επιληπτική) θεραπεία για την ανακούφιση του πόνου κατά τη διάρκεια των κρίσεων. Όταν οι κρίσεις, εμφανίζονται μία ή δύο φορές την εβδομάδα ή συχνότερα, θα πρέπει να ξεκινήσει προφυλακτική (προληπτική) θεραπεία. Δεδομένου ότι η ημικρανία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής και την παραγωγικότητα, οι επιλογές θεραπείας θα πρέπει πάντα να επιδιώκονται.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απλή εξάλειψη παραγόντων που προκαλούν τις κρίσεις, όπως η νηστεία, η έλλειψη ύπνου ή η χρήση ορμονών, μπορεί να εξαφανίσει τις κρίσεις ή να μειώσει τη συχνότητά τους και τη σοβαρότητά τους. Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή, υποστηρικτικές και συμπληρωματικές θεραπείες, όπως η νευροθεραπεία, η βελονισμός και η αρωματοθεραπεία, μπορεί να είναι επωφελείς. Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να αξιολογούνται για χρόνια φλεγμονή και οξειδωτικό στρες και να λαμβάνουν θεραπεία όταν είναι απαραίτητο.Η βελτίωση των διατροφικών συνηθειών, η τακτική άσκηση και η διαχείριση του στρες συμβάλλουν περαιτέρω θετικά στη διαδικασία θεραπείας.